Wyświetlanie treści

  • Black/White
  • White/Black
  • Yellow/Blue
  • Standardowe

Current Style: Standardowe

Atrakcje turystyczne w okolicy

Wersja do wydrukuWersja do wydruku

Ziemia Lubliniecka obfituje w zabytki architektury. Nie brakuje zabytkowych zespołów pałacowo-parkowych. Wśród nich szczególnie warte obejrzenia znajdują się w Koszęcinie, (pałac ten stanowi siedzibę światowej sławy Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” im. Stanisława Hadyny), w Kochcicach, gdzie mieści się sanatorium oraz w Czarnym Lesie koło Woźnik, gdzie ulokowany jest hotel. Atrakcją Ziemi Lublinieckiej są również bardzo liczne zabytki architektury sakralnej, przede wszystkim drewniane kościółki, kapliczki i dzwonnice z XVII, XVIII i XIX wieku, m.in. w Koszęcinie, Gwoździanach, Boronowie, Cieszowej, Woźnikach i Sadowie, świadczące o bogatej historii tego regionu. Miejscem wartym odwiedzenia jest znajdujące się w Lisowicach muzeum paleontologiczne, w którym znajdują się m.in. znalezione w pobliskim Lipiu Śląskim unikalne kości dinozaurów. Ziemia Lubliniecka szczyci się również licznymi rezerwatami przyrody, utworzonymi dla ochrony najcenniejszych obszarów leśnych, roślinności wodnej, bagiennej i torfowiskowej oraz ostoi ptaków przelotnych i lęgowych. Warto zaznaczyć, że w dolinie Małej Panwi znajduje się jedyne w tej części Górnego Śląska stanowisko lęgowe bielika. Piękne lasy i ukryte wśród nich liczne stawy zachęcają do podpatrywania przyrody, wędkowania, zbierania runa leśnego i aktywnego wypoczynku.


Pałac Donnersmarcków w Brynku- powstał w 1829 roku z inicjatywy księcia Adolfa zu Hohenlohe-Ingelfingen. Od połowy XIX w. kompleks należał do rodziny Donnersmarcków. Pałac został w latach 1905–1908 zbudowany praktycznie od nowa przez wrocławskiego architekta Karla Grossera. Zbudowany na planie podkowy pałac ma charakter eklektyczny z elementami neobaroku. Otoczony jest parkiem krajobrazowym, w którym znajduje się ogród botaniczny a w nim ponad 3,5 tys. gatunków roślin. Szczególnie malowniczy jest w porze kwitnienia azalii i rododendronów.


Pałac w Tworogu- zbudowany w drugiej połowie XVIII wieku, przebudowany w XIX wieku. Należał do książąt Hohenlohe-Ingelfingen.


Kościół pw. Narodzenia NMP w Gwoździanach- Kościół wzniesiony w 1576 r. w Kościeliskach koło Olesna przeniesiony do Gwoździan w latach 1976-1978. Kościół znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa śląskiego.


Ratusz miejski w Woźnikach- znajduje się na środku rynku, który został wyposażony w 1627r. w zegar mechaniczny, spłonął w 1798r. Nowy, istniejący obecnie, wybudowano w latach 1859-1862 za kwotę 12 000 talarów.


Kościół pw. św. Katarzyny w Woźnikach-wzmiankowany na datę 1346r. W 1798 świątynia uległa spaleniu podczas pożaru miasta. Odbudowano ją w roku 1829.


Kościół pw.św.Jakuba w Lubszy- świątynia w Lubszy, wzniesiona w II połowie XIV w. lub na przełomie wieków XIV i XV W 1937 r. wykonano zestaw witraży do trzech okien kościelnych. Witraże przedstawiały: św. Ducha, św. Izydora i św. Annę. W 1938 r. wykonano kolejne witraże, które przedstawiały św. Michała i św. Cecylię. Obecnie kościół jest wyremontowany i wyposażony w ogrzewanie.


Kościół pw. Św. Trójcy w Koszęcinie- pierwotny wzniesiony w XVI w., obecny pochodzi 1 724r. Leży na szlaku architektury drewnianej województwa śląskiego. Wystrój kościoła pochodzi z I połowy XVIII wieku. W kościele znajdowało się kiedyś około 30 rzeźb z początku XVI wieku, z któ¬rych ponad jedna trzecia została skradziona. Świątynię remontowano wiele razy, poprawiając zarówno dachy jak i wnętrze.


Kościół pw. św. Jana Chrzciciela w Bruśku- Jeden z najstarszych kościołów drewnianych Górnego Śląska, zbudowany prawdopodobnie w 2poł. XVII.


Kościół pw. Matki Boskiej Różańcowej w Baronowie- drewniany kościół z 1611 roku. Położony na terenie miejscowości Boronów. Leży wraz z kilkoma innymi kościołami ziemi lublinieckiej na szlaku architektury drewnianej. Fundatorem kościoła był hrabia Andrzej Dzierżanowski, właściciel Boronowa. Kościół otoczony jest cmentarzem.


Fajczarnia w Zborowskiem- ulica, przy której się znajduje obiekt jest zabytkowa - Fabryczna, podobnie jak cała ta część wsi od ponad dwustu lat zwana „Na Fabryce”. Budynek był kiedyś fabryką fajek glinianych. Manufaktura fajek powstała w roku 1753. Dwunastu sprowadzonych z Holandii fachowców uruchomiło zakład, który zatrudniał w rok później 40, a w 1788 roku aż 115 robotników. Maksymalna produkcja 7000 fajek dziennie, około dwa miliony rocznie. Wszystkie czynności fachowcy wykonywali ręcznie. Fajki eksportowano do Anglii i Holandii. Około roku 1850-1855 kończy się egzystencja fajczarni w Zborowskiem. Produkcja glinianej fajki przestawała się opłacać z powodu nowego konkurenta, jakim stało się cygaro. Po słynnej niegdyś manufakturze pozostały wypłukane przez deszcz ułamki fajek i rozsypujący się budynek, chyba jedyny tego typu zabytek w Europie. W Szkole Podstawowej w Zborowskiej znajduje się kilka tablic z ok. 500 egzemplarzami fajek.


Pałac Klitzingów w Ciasnej-pałac wybudowany w latach 1904-1908. W latach trzydziestych XX w. pałac został upaństwowiony. W 1939 r. umieszczono w nim szpital polowy, a później oddział szpitala psychiatrycznego w Lublińcu. Pod koniec drugiej wojny światowej pożar uszkodził dach i górne piętro zabytku. W 1982 r. w dawnym pałacu urządzono Dom Dziecka. Obiekt do dziś pełni tę funkcję, co poważnie ogranicza możliwość zwiedzania. Otaczający pałac niewielki park łączy się z pobliskim lasem.


Pałac Koszęcin- zespół pałacowy w stylu klasycystycznym położony w centrum miejscowości Koszęcin. Obecna siedziba Państwowego Zespołu Pieśni i Tańca "Śląsk". Pałac zbudowany został w roku 1609, gdy miejscowość należała do rodu Kochcickich. W XVII wieku przebywał na nim prawdopodobnie kilkakrotnie król Jan III Sobieski. W latach 1829 - 1830 rozbudowany został do obecnej formy przez właściciela Koszęcina, księcia Adolfa zu Hohenlohe Ingelfingen. Do zamku dobudowana została wówczas także kaplica. W 1945 roku zamek w znacznym stopniu został zdewastowany przez wojska radzieckie. W pałacu do tej pory organizowane są różnego typu uroczystości, a także konferencje. Pałac otacza park, w którym znajduje się obecnie kilkanaście gatunków chronionych roślin i zwierząt.


Pałac w Wierzbiu- pałac powstał w XVII w. Obiekt na przestrzeni wieków był wielokrotnie przekształcany. Obecnie odrestaurowany pałac w Wierzbiu stanowi własność prywatną. Teren otoczony ogrodzeniem, obowiązuje zakaz wstępu. Wokół pałacu zachowany niewielki park.


Cmentarz żydowski pod Cieszową- oddalony od wioski o jeden kilometr żydowski cmentarz położony w polu na wzniesieniu i ogrodzony deskowanym płotem. Według tradycji liczy już sześćset lat . Znajdują się tu osiemnastowieczne macewy. Przetrwał I wojnę światową, okres międzywojnia i bestialskie lata II wojny światowej. Po II wojnie światowej o wielowiekowym, otaczanym czcią "Miejscu Żydowskiej Pamięci" ginęła pamięć.. Nikt, albo prawie nikt, przez długie dziesięciolecia nie interesował się losami żydowskiego cmentarza w Cieszowej, podobnie jak wieloma innymi cmentarzami na polskiej i śląskiej ziemi. W ostatnich latach dzięki zaangażowaniu ludzi dobrej - między innymi młodzieży z miejscowego gimnazjum - teren nekropolii został uporządkowany. Część macew odrestaurowano.


Pałac Ballestremów w Kochcicach- znajdujący się w miejscowości Kochcice. Kochcice i okoliczne ziemie zostały nabyte przez Franciszka von Ballestrema na przełomie XIX i XX wieku. Ofiarował je swojemu synowi, Karolowi Ludwikowi von Ballestremowi, który w latach 1903 - 1909 zbudował neobarokowy pałac. Wokół pałacu tworzy park - od północy w typie angielskim z dwoma stawami i bogatym drzewostanem a od południa w stylu francuskim. Ponadto tworzy gorzelnię i stajnię dla 30 koni. Hrabia Ballestrem ucieka ze Śląska w 1945 roku. Pałac trafia w ręce miejscowej ludności i żołnierzy radzieckich, zostaje ograbiony z dzieł sztuki i częściowo zniszczony. Do roku 1952 jest ośrodkiem kolonijnym. Do roku 1962 jest ośrodkiem szkolenia Kadr Rolniczych. Od 20 marca 1963 roku do dnia dzisiejszego w pałacu funkcjonuje Wojewódzki Ośrodek Rehabilitacji. Pałac jest zachowany w dobrym stanie.


Kościół pw. Najświętszej Panny Marii w Lubecku –kościół wieńczący Lubecką Górkę należy dziś do głównych sanktuariów maryjnych Górnego Śląska. Wzniesiony prawdopodobnie w XVI lub pocz. XVII w., kilkakrotnie odnawiany i przebudowywany w XVII i XVIII w. Ołtarz główny świątyni zawiera słynący łaskami wizerunek Matki Boskiej Lubeckiej- niewielkich rozmiarów(13cm x 8cm) kopię obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, ofiarowaną kościołowi w 1716 lub 1720 r. Lubecko stało się obiektem pielgrzymek mieszkańców okolicznych wsi i miast. Przy kościele nagrobek zmarłej w 1935r. Franciszki Ciemięgi , ubogiej mieszkanki podlubeckiego Kanusa, obdarzonej darem trafnego przepowiadania przyszłości i słynącej z pobożności żywota.